Wyobraźmy sobie, że na 24 godziny ZUK przestaje pracować. Nie wyjeżdżają ekipy, zatrzymują się obiekty i urządzenia, nie realizujemy usług. Czy jedna doba naprawdę zrobiłaby różnicę? Sprawdźmy.
5:30 – BRAK WODY W KRANIE
Budzisz się, odkręcasz kran i… nic nie leci! Nie zrobisz porannej kawy, nie umyjesz zębów, nie weźmiesz prysznica. Za chwilę zacznie budzić się cała gmina – domy, szkoły, przedszkola, sklepy, gastronomia i zakłady pracy. Wszędzie potrzebna jest woda.
Przecież na co dzień po prostu odkręcamy kran i oczekujemy, że będzie. Zanim jednak woda do niego dotrze, musi zostać wydobyta spod ziemi, uzdatniona i poddana kontroli. Za tym procesem stoją stacje uzdatniania wody, ponad 100 kilometrów sieci wodociągowej, ponad 3100 przyłączy, urządzenia, badania i ludzie dbający o prawidłowe funkcjonowanie całego systemu.
Bo woda nie bierze się z kranu. Zanim do niego dotrze, każdego dnia ktoś dba o jej jakość i o to, żeby bezpiecznie płynęła do naszych domów.
6:30 – ZIMNE GRZEJNIKI I ZIMNA WODA
Problem nie kończy się na kranie. ZUK odpowiada również za dostarczanie ciepła do budynków wielorodzinnych w Warce, m.in. na osiedlach 35-lecia PRL i Książąt Mazowieckich. W naszym eksperymencie ciepłownictwo również przestaje pracować.
Latem być może przez kilka godzin niewiele osób zwróciłoby na to uwagę. Ale wyobraźmy sobie styczniowy poranek. Mróz za oknem, a grzejniki zaczynają stygnąć. Z każdą godziną w mieszkaniach robi się chłodniej. Nie ma również ciepłej wody. To, co jeszcze chwilę wcześniej było oczywistym elementem codzienności, nagle przestaje nim być.
8:00 – ŚMIECI ZOSTAJĄ Z NAMI
Wychodzimy z domu. Przed posesjami stoją pojemniki i worki przygotowane zgodnie z harmonogramem. Tylko że dzisiaj nie przyjedzie śmieciarka.
Problem nie kończy się przed naszymi domami. Zapełniają się również kosze na ulicach i w przestrzeni miejskiej. Kolejne opakowania, kubki i inne odpady zaczynają z nich wystawać. Część ląduje obok. Wystarczy silniejszy wiatr, żeby lekkie śmieci zaczęły przemieszczać się po chodnikach, trawnikach i ulicach.
Nie ma ekip sprzątających miejską przestrzeń. Nie ma również pracowników zajmujących się zielenią i innymi zadaniami związanymi z utrzymaniem miasta.
Jeden dzień być może jeszcze nie zrobi ogromnej różnicy. Ale wystarczy wyobrazić sobie kilka takich dni. Czyste miasto nie robi się samo.
9:30 – AWARIA. TYLKO KTO MA ZAREAGOWAĆ?
Gdzieś na sieci dochodzi do awarii. Mieszkaniec zauważa problem i chce go zgłosić.
Dzwoni. Nikt nie odbiera. Nie ma osoby, która przyjmie zgłoszenie i przekaże je dalej. Nie ma ekipy, która pojedzie na miejsce, zlokalizuje problem, zabezpieczy teren i rozpocznie naprawę.
A awaria nie wie, że trwa właśnie nasz eksperyment. Dopiero wtedy zaczynamy dostrzegać, że pomiędzy jednym telefonem mieszkańca a słowem „naprawione” znajduje się cały łańcuch ludzi, decyzji, sprzętu i pracy.
11:00 – CODZIENNE SPRAWY MUSZĄ POCZEKAĆ
Chcesz załatwić formalności dotyczące przyłącza? Masz pytanie o fakturę? Chcesz umówić usługę albo zapytać o odbiór odpadów? Dzisiaj nie ma komu odebrać telefonu, odpowiedzieć na wiadomość ani przyjąć klienta.
Nie załatwisz spraw związanych z cmentarzem komunalnym, nie umówisz wywozu nieczystości ani nie zamówisz żadnej innej usługi.
Staje również to, czego z ulicy zupełnie nie widać: dokumenty, umowy, faktury, rozliczenia, księgowość, kadry, sprawy prawne i organizacja kolejnych zadań.
Bo ZUK to nie tylko śmieciarka na ulicy czy ekipa pracująca przy awarii. Żeby wiele usług mogło zostać wykonanych, wcześniej ktoś musi odebrać telefon, przyjąć zgłoszenie, przygotować dokumenty, zaplanować pracę i przekazać ją dalej. Dzisiaj cały proces zatrzymał się.
18:00 – PROBLEMY SIĘ NAKŁADAJĄ. POJAWIA SIĘ FRUSTRACJA
Wracamy do domu. Minęło kilkanaście godzin, a problemy zaczynają się na siebie nakładać. Nie działa już nie tylko jedna rzecz – nie działa ich już kilka jednocześnie.
Dzwonisz – nikt nie odbiera. Czekasz na usługę – nikt nie przyjeżdża. Pojawia się problem – nikt go nie rozwiązuje. I pojawia się frustracja. Zaczynamy szukać informacji i pytać: „Kiedy w końcu ktoś coś z tym zrobi?”
Bo bardzo szybko przyzwyczajamy się do tego, że pewne rzeczy po prostu działają. Kiedy działają – właściwie ich nie zauważamy. A czasami wręcz zaczynamy doszukiwać się w nich nieprawidłowości.
23:00 – GMINA WARKA ZASYPIA. INFRASTRUKTURA NIE
Gasną światła w mieszkaniach. Większość z nas kończy dzień. Ale gmina nie ma przycisku „wyłącz”.
Sieć wodociągowa i kanalizacyjna nie przestaje istnieć nocą. Oczyszczalnia ścieków nie może po prostu zakończyć pracy dlatego, że zrobiło się późno. Awaria może wydarzyć się o północy, nad ranem, w weekend czy święto. Są obiekty, urządzenia i procesy, które muszą funkcjonować także wtedy, gdy większość z nas już śpi. Dzisiaj jednak nadal trwa nasza doba bez ZUKu.
5:30 – MINĘŁY 24 GODZINY. ZUK WRACA
KONIEC EKSPERYMENTU!
Znów działają obiekty i urządzenia. Można umyć zęby i zaparzyć kawę. Ruszają samochody i ekipy. Odpady są odbierane, miejskie kosze opróżniane, zgłoszenia przyjmowane. Można zadzwonić, załatwić swoją sprawę i zamówić usługę. Wracamy dokładnie do miejsca, w którym zaczęliśmy – do porannego odkręcenia kranu.
Tylko teraz patrzymy na tę zwyczajną czynność trochę inaczej. Przez 24 godziny nie funkcjonowała zaledwie jedna spółka. I okazało się, jak wiele codziennych spraw jest z nią związanych. Na co dzień właściwie się nad tym nie zastanawiamy. I właściwie nie musimy.
Za tą zwyczajną codziennością stoją ludzie, których pracy często nie widać – pracownicy ZUKu.
Bo dobra praca ZUKu to często właśnie ta, której na co dzień nie zauważamy.
Zakład Usług Komunalnych w Warce


