Nie pytaj o Polskę? Wareckie Liceum w sto lat po odzyskaniu Niepodległości

Nie pytaj o Polskę? Wareckie Liceum w sto lat po odzyskaniu Niepodległości

Przygotowania trwały długo. Tak jak wielu Polaków, także i społeczność Liceum Ogólnokształcącego im. P. Wysockiego w Warce w jesienny dzień, 9 listopada, chciała wyrazić swą radość i entuzjazm, których źródłem jest czas wolności.

Uroczystość zainicjowała dyrektor liceum – Wiesława Zielonka. Powitała zaproszonych gości, przewodniczącą Rady Rodziców – Agnieszkę Wojciechowską, Jacka Fiuczka – wiceprzewodniczącego Rady Rodziców, a także orkiestrę Moderato. Muzycznie, patetycznie, ale też – radośnie,  o godzinie 11:11, wybrzmiały akordy „Mazurka Dąbrowskiego”. Tym samym licealiści włączyli się w ideę „Bicie Rekordu dla Niepodległej”. Ucztą dla serc i dusz okazała się wiązanka „kanonicznych” pieśni niepodległościowych, w wykonaniu orkiestry Moderato: „My Pierwsza Brygada”, „Wojenko, wojenko”, „Przybyli ułani”. Potem zaś na szkolnej scenie pojawili się licealiści – grupa uczniów klas drugich i trzecich, dość liczna, dwudziestoosobowa. Program artystyczny, według scenariusza opracowanego przez nauczycielkę – Mariolę Rękawik, rozpoczął się, pełnymi przekory, słowami Witolda Gombrowicza:

Gdy święta nadejdą, lubicie podlewać łzami klomb wspomnień[…].Nie bądźcie śmieszni ani ckliwi. Nauczcie się dźwigać własne przeznaczenie. Ojczyzna nie jest miejscem  na mapie, ale żywą istnością człowieka.

Uwagę widzów przyciągały nie tylko poszczególne punkty widowiska, jak film, stylizowany na wywiad z pisarzem, burzycielem narodowych mitów, Witoldem Gombrowiczem. Oko cieszyły także stroje aktorów stylizowane na lata dwudzieste i trzydzieste. Widownia wsłuchiwała się w treść pięknych, czasem gorzkich słów takich artystów, jak Władysław Broniewski, Jan Lechoń, Józef Wittlin, Leopold Staff, Konstanty Ildefons Gałczyński czy Tadeusz Różewicz. Występ młodzieży uzupełnił Artur Kaczmarek – nauczyciel historii, który przedstawił rys historyczny.

Podniosły nastrój, wyciszenie, rzęsiste brawa były wyrazem uznania dla pracy zespołu. Udało się, jeszcze raz, pokonać i tremę, i problemy organizacyjne. Ukłony, podziękowania, gratulacje!

Mariola Rękawik

Udostępnij:
← Pasowanie na przedszkolaka w „Bajkowym Statku” Taneczne harce seniorów w Warce →

Dodaj komentarz