Strona głównaBlogiPoezja, która łączy – inauguracja nowego sezonu spotkań z poezją w Dworku...

Poezja, która łączy – inauguracja nowego sezonu spotkań z poezją w Dworku na Długiej

6 listopada w Dworku na Długiej odbyło się pierwsze w nowym sezonie artystycznym spotkanie z poezją. Był to wyjątkowy wieczór, podczas którego słowo poetyckie stało się pretekstem do wspólnego przeżywania emocji, dzielenia się refleksjami i odkrywania piękna ukrytego w literaturze.

Spotkanie zgromadziło miłośników poezji, którzy wspólnie stworzyli niezwykłą atmosferę pełną wzruszeń, inspiracji i artystycznych doznań. Prezentowane utwory pozwoliły na chwilę zatrzymać się w codziennym biegu, wsłuchać w brzmienie słów i spojrzeć na otaczający nas świat z nieco innej perspektywy.

Podczas wieczoru wybrzmiały wiersze, które poruszały różnorodne tematy, skłaniały do zadumy, przywoływały wspomnienia i wywoływały uśmiech. Każdy z prezentowanych utworów niósł ze sobą własną historię, emocje i przesłanie.

 

Wśród wierszy zaprezentowanych podczas spotkania znalazły się:

Anna Gwara – Borowska

„Jesień?”

Jesienią, gdy ciemno, szaro i chłód

jawią się nadzieja – rezygnacji wróg

przychodzi po cichu nie wiesz jak i skąd

woła radośnie: „byle do świąt”

nagle myślisz, że wszystko ma sens

a po ciężkiej nocy przychodzi dzień

za pazuchą blisko ciepła ciała

jest skryta radość taka bardzo mała

wiesz już, że zima będzie wyjątkowa

i każdy dzień małe szczęście chowa

i nagle sprawy na pozór przegrane

naraz staną się niezapomniane

siądziesz w gronie najbliższych ci ludzi

w sercu miłość gorąca się zbudzi

nieśmiałość do świata co był srogim katem

teraz staje się całym twym światem

 

Piotr Mrozowski

Porządki jesienne

czas na porządki jesienne

trzeba odnaleźć ciepłe papucie

wynieść puste słoiki

butelki kaucyjne

także te których nie chce przyjąć

żaden zmyślny butelkomat.

poskładać kartony

po wszystkich trafionych i nie trafionych zakupach

internetowych

trzeba ogarnąć pokoje, kuchnie, korytarze i piwnice

usunąć pajęczyny

zrobić miejsce dla nowych

corocznych bibelotów

a wśród tych wszystkich szpargałów

czas poszukać samego siebie

tego prawdziwego

odłączyć na chwilę synapsy

codziennych Urządzeń

wyciszyć szum

i zajrzeć

do chlebaka

i sprawdzić czy chleb codzienny

jeszcze nadaje się do jedzenia…

 

Przodkowie

Wierzę,

że tam jesteście

że możecie patrzeć na ten

poligon świata

na kolejne pokolenia

nie uczące się na Waszych błędach

i torujących własne toporne drogi

w rzeczywistości

 

Wierzę, że w trudnych chwilach

jesteście ze mną

i że mi pomagacie

jak tylko umiecie.

 

Wierzę że każdy płomień

i każda zdrowaśka

pozwala mi o Was pamiętać

i przybliża Was do zbawienia.

 

Andrea Patrycja Mańturzyk

DO WSZYSTKICH KTÓRZY MI ODESZLI

Już nie pamiętam

Jego głosu

i Jej śmiech też mi jakoś blednie,

a przecież jeszcze tak niedaleko

tamtej jesieni

spacerowałyśmy razem

po parku

i nic nie miało się zmienić.

On znał każdy rodzaj jabłka

a litery tłumaczył w motylach.

Pamięć Jej poprawiania poduszek

też już coraz bardziej się zaciera;

Przez mgłę widzę błysk słońca,

gdy jechałam z Nim ledwo kawałek

od przydomowej kapliczki.

 

Każdemu kiedyś ktoś bliski umiera

Pamiętam obrazy wypalane na drewnie,

a potem różę rzuconą z garścią piachu

na ostatnią z desek.

I przeraźliwy chłód dłoni.

Odsuwany obraz na jego pogrzebie

i strugi deszczu

też zapamiętam

tak jak swoje na tamten moment

nazwisko na nagrobku

i opadłe liście

jak ja z sił.

 

DO KOTKI PANI BABCI JADZI

Wiesz, powiedziałam

Ci niewiele,

niewiele ponad

Twoje mruczenie.

Niewiele ponad

głaski, czułości,

niewiele ponad Twoje istnienie.

 

Lecz teraz mówię

wierszem i słowem

jak wiernym, oddanym byłaś Ty Kotem.

Gdy pozostałaś

w pustym mieszkaniu,

a potem na wieczność

spotkałaś się z Panią…

 

Szylkretko,

znów mruczysz na jej kolanach.

 

Janusz Gwara

„Dylemat”

Ot – sprawa cała.

Rzecz całkiem mała.

Czy jest gdzieś ciało?

coby nie chciało, by mu się chciało

drugiego ciała.

– dziwne pytanie.

Rzecz niepojęta.

chłopcy, dziewczęta

już od młodości

pragną miłości.

– by być szczęśliwym.

Młody czy stary,

Łączy się w pary,

by łatwiej z życiem

brać się „za bary”

– i walczyć dalej.

 

Janusz Gwara

„Matka Litanią”

By przetrwać trudne chwile,

potrzebna pomoc Boska.

I Serce Twe Matczyne,

Maryjo Częstochowska.

*

Przed Boga-Ojca obliczem,

Wstawiaj się proszę za mną.

I miej mnie w Swojej opiece,

Najświętsza Maryjo Panno.

*

Bez Ciebie – jesteśmy słabi,

i często upadamy.

O Matko Miłosierdzia,

wspieraj nas z „Ostrej Bramy”.

*

A gdy nas życie przygniecie,

za trudna stanie się droga.

Wzmocnij nas Swoją Potęgą,

O Matko: ludzi i Boga.

*

Błogosław całej Ojczyźnie.

Chroń nasze miasta i wioski.

I zawsze Bądź nam „Oazą”

Maryjo – Królowo Polski.

 

Symbioza

Świat, który powstał przed wiekami,

ma swoje kształty i szlaki,

względny porządek i historię

miejscami ludzkich domów dachy.

 

I nagle… Ty… istota nowa,

zjawiasz się na nim, jak kwiatuszek.

Zapuszczasz swoje „tu” korzenie,

wcześniej karmione przez pępuszek..

 

Oczekiwany przez rodzinę,

wśród obcych niezauważany.

Ze „swoim” światem w ten – się wpychasz.

Pragniesz być ważnym i kochanym.

 

Między miłością i zawiścią,

Wielką mądrością i głupotą,

wśród wielu wzlotów i upadków

walczysz – by nie wpaść w życia błoto.

 

I tak umacniasz swe istnienie

Czasem coś bierzesz, czasem coś dajesz.

Przemierzasz lady, oceany.

Wreszcie — przed Bogiem — „w prawdzie stajesz’.

 

Historia, krąg swój zatoczyła.

Świat znów bez ciebie, jest sam z sobą.

Dobrze, gdy znajdzie się ktoś taki

kto czasami – zatęskni za tobą.

 

Szczególnym dopełnieniem wieczoru była muzyczna niespodzianka, która wprowadziła dodatkowy, wyjątkowy akcent i sprawiła, że spotkanie nabrało jeszcze bardziej uroczystego charakteru. Dziękujemy Andrei za przepiękny występ i zaśpiewanie kilku wyjątkowych utworów.

Dziękujemy wszystkim uczestnikom za obecność i wspólnie spędzony czas. Mamy nadzieję, że ten wieczór był początkiem kolejnych inspirujących spotkań, podczas których poezja będzie niezmiennie gościć w naszych sercach.

 

Do zobaczenia na kolejnych spotkaniach z poezją w Dworku na Długiej!

 

Dworek na Długiej
Dworek na Długiejhttp://dworek.warka.pl/
Gminna Instytucja Kultury w Warce. Adres: ul. Długa 3, 05-660 Warka. Tel. +48 667 22 70, 793 800 142. Godziny pracy: październik – maj w godz. 8:00–20:00 (pon. – czw.) i 8:00–16:00 (pt.); czerwiec–wrzesień w godz. 8:00–16:00 (pon.–pt.).

NAJPOPULARNIEJSZE